Een weiland vol geschiedenis

De man, hij heette Jan, knikte blij. 'Het is mijn hobby. Weer of geen weer.'

Prima. We wensten hem veel plezier. Wie weet wat hij zou vinden. Weesp is een van de vestingstadjes die deel uitmaken van de Hollandse Waterlinie. De twee forten en het Muiderslot op loopafstand zijn de stille getuigen van de Frans-Duitse oorlog in 1870 en de Eerste en Tweede Wereldoorlog in de twintigste eeuw. Een gebied vol historie, waarvan misschien nog wel wat sporen in de grond bewaard zijn.

Na een paar uur kwam Jan met zijn metaaldetector terug uit het weiland.

'Kijk eens', riep hij opgetogen. 'Ik heb een paar bedeltjes gevonden, een oude sleutel en wat muntjes. En het allermooiste: deze kanonskogel. Hij lag op 60 centimeter diepte.' Ik sprong in de lucht en gilde. 'Wauw, dat is gaaf! Hoe oud zal-ie zijn?'

'Ik vermoed dat hij hier in de achttiende eeuw terecht is gekomen. Wellicht tijdens het Beleg van Weesp, in 1747. Toen is hier in het gebied veel gevochten tegen het Pruisische leger.' Jan gaf me de kogel, die zo groot was als een grapefruit. 'Dit moet je niet tegen je hoofd krijgen', lachte ik en legde hem op de weegschaal. 'Ruim 2,5 kilo!'

Ik voelde me zo enthousiast als een kind. Zoals ik u weleens eerder vertelde, spaarde ik vroeger botten. Ook schreef ik een tijd lang in vriendenboekjes dat ik later archeoloog wilde worden, maar die carrière is nooit begonnen. Wel vond ik tijdens een vakantie in Normandië een verroest geweer op het strand, tussen de rotsen. En in de bergen van Marokko bikte ik met mijn vader een fossiel van een slak uit een rots. Te mooi.

'Ik kom binnenkort terug met een vriend', zei Jan. 'Want als ik mijn detector mag geloven, ligt er in jullie slootkanten nog veel meer.' Drie keer raden wie dan met hen meegaat.