Over perverse prikkels gaat bonusrel al lang niet meer

Het Financieele Dagblad pakte de afgelopen dagen flink uit over FloraHolland. Een artikel over de variabele beloning van de directie krijgt daarbij meer ruimte dan het stuk over de nieuwe strategie die de veiling er bovenop moet helpen.
Na een voor FloraHolland buitengewoon moeilijk jaar stelt de raad van commissarissen dat de meeste doelstellingen zijn behaald. FloraHolland keert zijn beide topmannen Lucas Vos en Rens Buchwaldt over 2014 bonussen van 30 en 20 procent uit. Gezamenlijk strijken beide heren net geen miljoen euro op.
Het bedrijfsleven wordt in toenemende mate transparant over bezoldigingsbeleid. Dit gaat regelmatig gepaard met grote commotie. Ook in de agribusiness. Grote coöperaties en boerenorganisaties als FrieslandCampina, Rabobank, Vion – en nu dus FloraHolland – kunnen daarover meepraten.
Hoewel toezichthouders en aandeelhouders in vrijwel alle gevallen instemmen met de vastgestelde beloningen en daarmee het toekennen van loon naar prestatie, is vaak een enkel bezwaar, zoals hier door de FNV, genoeg om de sneeuwbal te laten rollen.
Verhitte bonusdiscussies doen zich met name voor sinds de uitbraak van de financiële crisis in 2008. Sindsdien staan de kranten vol met bonusrelletjes. Emotionele argumenten voeren meestal de boventoon, waarbij te vaak wordt voorbijgegaan aan de kernvraag: wordt de top op een perverse manier geprikkeld om kortetermijnbelangen te laten prevaleren boven de continuïteit van de onderneming op langere termijn?
Het is te prijzen dat FloraHolland op transparante wijze de besluitvorming toelicht. Kritiek op dat besluit is in deze tijd echter onvermijdelijk en ook wel begrijpelijk. Als leden van de coöperatie pijn voelen, steekt het dat de top stevig verdient. Toezichthouders moeten zich echter niet door die emoties laten lijden.