Zinkoverschot negatief voor ontwikkeling suikerbieten

Het onderzoek vond plaats op rivierklei. Aan de lager gelegen kant van het perceel was minder dan de helft van de zaailingen opgekomen. ‘Daarbij was de groei van de overige suikerbieten zeer matig. De oudere bladeren waren vergeeld en gestopt met groeien’, concludeert Eurofins. Op het hoger gelegen deel van het perceel was de groei normaal.

Om de reden van de achterblijvende groei te identificeren, heeft Eurofins twee monsters genomen: een op het hoger gelegen deel en een op het lager gelegen deel van het perceel. ‘Het bleek dat het lager gelegen gedeelte van het perceel een zeer lage pH-waarde had en een overmaat aan bepaalde sporenelementen’, meldt Eurofins.

Daarnaast meldt Eurofins dat er ook een tekort aan molybdeen zichtbaar was in het monster van het lager gelegen gedeelte van het perceel. Dit element speelt een belangrijke rol in de groei van suikerbieten.

Zinkvergiftiging

De belangrijkste oorzaak van de slechte groei was echter zinkvergiftiging. ‘Zeer hoge gehaltes aan zink kunnen concurreren met molybdeen voor opname in de plant. Ook kunnen zinkionen zich binden aan molybdeen, met een tekort aan molybdeen voor de bieten tot gevolg’, stelt Eurofins op de website. ‘De rivier overstroomt eens in de zoveel jaar. De kans is groot dat de rivier de zink en andere sporenelementen heeft aangevoerd.’

Een mogelijke oplossing is bekalken. Dit moet volgens Eurofins dan wel met zorg te worden gedaan, omdat een te hoge pH-waarde ook negatieve effecten kan hebben op de plantbeschikbaarheid van enkele andere nutriënten.