Daling aantal muskusratten zet door, wel meer beverratten

47.772 muskusratten zijn er in 2020 gevangen. Dat is een daling van 5 procent ten opzichte van 2019. Het aantal beverratvangsten is vorig jaar met 12 procent toegenomen. In 2020 werden 1.344 beverratten gevangen.

Nederland heeft geen eigen populatie beverratten. Ruim 95 procent van de vangsten vindt plaats direct langs de grens met Duitsland. Door de zachte winters van de afgelopen jaren is de beverratpopulatie in Duitsland sterk gegroeid. Daardoor is een toenemende instroom ontstaan van beverratten naar Nederland. Door de dieren direct langs de grens te vangen, wordt tegengegaan dat ze zich over heel Nederland verspreiden.

Natuurlijke vijanden

Muskus- en beverratten komen van nature niet voor in Nederland. Ook hebben de dieren hier geen natuurlijke vijanden. Ze worden bestreden omdat ze schade toebrengen aan waterkeringen en oevers. Muskus- en beverratten graven holen en gangen in dijken. Ook maken ze nesten met uitgebreide ondergrondse gangenstelsels. Zo veroorzaken ze verzakkingen in dijken en kades. In het ergste geval kan een dijk of kade doorbreken en een polder onder water lopen. Ook vee en landbouwvoertuigen lopen het risico om weg te zakken in een gangenstelsel.

De muskus- en beverrat staan beide op de Europese lijst van Invasieve soorten vanwege de bedreiging die ze vormen voor de biodiversiteit. Zo eten ze planten als riet en lisdodde weg, en kunnen ze inheemse diersoorten verdringen als de zwarte stern, roerdomp en kleine karekiet. Deze vogels leven in het riet, waar ook muskus- en beverratten hun leefomgeving hebben.

De waterschappen hebben bijna vierhonderd gespecialiseerde muskus- en beverratbestrijders in dienst. Zij assisteren naast hun bestrijdingswerkzaamheden bij het herstellen van graverij van bevers in dijken. Ook leveren ze een bijdrage aan de inventarisatie van de verspreiding van otters en bevers in Nederland.