Melkfabrieken voor het blok door Van Dam

Van Dam belast de melkveehouderij met een enorme en bijna onmogelijke opgave. Met het uitstel van het fosfaatrechtenstelsel zal ongetwijfeld de discussie opnieuw oplaaien of er geen betere wegen zijn die ook naar Rome leiden.

We kennen daarvan het effect. Wanneer onduidelijkheid bestaat over de exacte opgave voor individuele bedrijven, houden boeren vee aan in afwachting van wat komt. Dat is een groot risico met het oog op verlenging van derogatie. De agrarische sector is niet gebaat bij onzekerheid en nieuwe ophef over peildata en referentieperioden.

Tegenstrijdige belangen

De laatste decennia is vaker gebleken dat structuurbeleid enkel functioneert, wanneer de overheid de kaders schetst en met de sector afspraken maakt over het instrumentarium. Het individuele belang is namelijk vaak strijdig met het collectieve belang.

De heilig verklaarde derogatie kan in praktische zin alleen nog worden gered, als de zuivelindustrie op korte termijn het voortouw neemt. FrieslandCampina en anderen hebben de rol van scheidsrechter voor milieuregels echter nooit willen spelen.

Minder melk

Zuivelverwerkers die leden dwingen om minder melk en indirect minder mest te produceren. Het is een betrekkelijk nieuw fenomeen. De industrie focust op verwaarding en bezetting van verwerkingscapaciteit.

Toch lijkt het de snelste en meest effectieve weg. De grootste melkophalers moeten in staat worden geacht om sturing te geven aan de melk- en mestproductie en de derogatie te redden. Ook al is dat met grote tegenzin.