Supermarkt heeft wel grip op inkomen

Ik herinner me een prijsvergelijking die ik in een vorige functie hield voor een supermarktenvakblad. Daarbij werd de prijs voor een kilo uien in tien winkels gepeild, in een periode dat de uienprijs voor telers op een dieptepunt lag. Terwijl de akkerbouwer minder dan 0,01 euro per kilo beurde, bleven supers tussen 0,79 euro en 1,19 euro per kilo rekenen. In agrarische bladen spraken akkerbouwers daar schande van.

LEI Wageningen UR meldde deze week dat de consumentenprijs nog altijd nauwelijks meebeweegt met de producentenprijs. Zuivel en eieren werden in de afgelopen maanden slechter betaald. In de winkel beweegt de prijs nauwelijks. Varkensvlees werd in de afgelopen maanden juist flink duurder, maar niet voor de supermarktklant.

Een supermarkt vangt prijsschommelingen op in zijn margemix. Ze zijn bereid op product A verlies te nemen, terwijl de prijs van product B over de kop gaat. Ook is de inkoopprijs van de agrarische grondstof slechts een van de vele factoren die de kostprijs van een winkel bepaalt. Ook een supermarktondernemer schaatst op dun ijs en is met een nettomarge van 2 procent al uiterst tevreden.

Ook al zijn er tal van verklaringen voor de matige correlatie tussen consumentenprijs en producentenprijs, voor een boer of tuinder wringt dit. Met name in tijden dat het agrarische product slecht wordt betaald en de winkelier er prima aan verdient. De frustrerende conclusie is dat een boer of tuinder slechts beperkte invloed heeft op zijn verkoopprijs en inkomen, terwijl de retailer in volledige controle is.

Patrick Bramer
Hoofdredacteur Nieuwe Oogst

@Patrick_Bramer
patrick.bramer@nieuweoogst.nl