Strategische stem bestaat niet in rancunereferendum

Miljoenen Nederlanders bepalen komende woensdag middels hun stem of ze nauwere samenwerking met Oekraïne steunen of afwijzen.
Dat is althans de vraag die voorligt bij het raadgevende referendum op6 april. In werkelijkheid bepalen veelal heel andere motieven hoe en of mensen zullen stemmen. Het referendum is geboren uit rancune, uit pesterij van de lieden achter GeenStijl, om zand in de Europese machine te gooien, om democratisch belletje te trekken.
Het dient als noodsignaal over de vermeende gebrekkige democratische inspraak van burgers op besluitvorming in de EU. Alom wordt verwacht dat een eventueel 'Nee' weinig verandert aan de besluitvorming. De trein rijdt al. Heeft stemmen dan zin?
In algemene zin heeft een handelsnatie als Nederland belang bij het opheffen van handelsbarrières en het verbeteren van betrekkingen. Het bedrijfsleven wist vrijwel altijd te profiteren van EU-uitbreiding, economische akkoorden en handelsmissies. Ook met landen die een stevige landbouwpositie hebben als Spanje. Onze tomaten worden daar volop verkocht.
Het associatieverdrag met Oekraïne biedt agrarisch Nederland kansen op exportgroei. In de vorm van product, maar zeker ook in de vorm van kennis. Bedreigingen zijn er ook. In de pluimveesector maakt men zich grote zorgen over de import van goedkoop vlees dat op veel terreinen niet aan de Europese maatstaven voldoet. De angst voor een ongelijk speelveld leeft in meer sectoren.
Strategisch stemmen is woensdag vrijwel onmogelijk, aangezien het onduidelijk is welke consequentie de uitslag heeft. Het raadplegend referendum dreigt daarmee op een farce uit te lopen. Meer nog voor de Nederlanders dan voor de bevolking in Oekraïne.