Oude vertrouwde quotum is terug van even weggeweest

In de media is uitgebreid verslag gedaan van de voor- en nadelen. Slechts summier werd gemeld dat er dan alleen ruimte komt voor een tijdelijke en beperkte omwisselmogelijkheid. Er werd totaal niet gerept over de wisselkoers.
Een varkensrecht staat voor 7,4 kilo fosfaatproductie, de varkenssector produceert door efficiënt voeren slechts 5 kilo fosfaat per recht. Omwisseling van een varkensrecht voor 7,4 kilo rundveefosfaat zou dan een nettostijging van de fosfaatproductie betekenen en dus overschrijding van het fosfaatplafond. Dat zal de overheid niet toestaan. Een varkensrecht zal daarom hooguit voor 5 kilo rundveefosfaat omgeruild kunnen worden. Dit gaat invloed krijgen op de prijs.
Die prijsvorming verloopt de afgelopen periode toch al opvallend. De varkensrechten werden verhandeld voor 60 euro. Na bekend worden van het wetsvoorstel komt er opeens veel vraag naar varkensrechten door melkveehouders. Er worden nu zaken gedaan voor 100 euro per recht. Dit betekent een fikse koerswinst op mijn eerder aangekochte varkensrechten.
Nu raap ik zelfs een dubbeltje op van straat, dus deze winst wilde ik me niet laten ontgaan. Ik heb daarom de rechten voor 90 euro aan diverse makelaars aangeboden. U voelt het al aankomen, de rechten zijn nog in mijn bezit. Ondanks veel lawaai in de media is er nauwelijks handel en de prijs is kunstmatig opgedreven.
Ditzelfde zien we bij de handel in fosfaatrechten. Er zijn nog geen fosfaatrechten, maar de handel beweert al volop zaken te doen op basis van voorcontracten. De werkelijkheid is dat verkopers bang zijn te weinig te krijgen en afwachten. Financiers zijn terughoudend. Er is niets bekend over fiscale uitwerking en pas volgend jaar zijn rechten nodig.
Het oude vertrouwde quotum is terug van even weggeweest. De handel weet de markt nog steeds uitstekend te bespelen en kopende melkveehouders gaan er weer met boter en suiker in.