Steun uit Brussel

De Europese landbouwministers zijn het afgelopen half jaar twee keer bij elkaar gekomen om te praten over ondersteuning van de varkenshouderij-, groente-, fruit- en melkveesector.
Het effect van de maatregelen is voor Nederlandse agrariërs beperkt. Natuurlijk, de 30 miljoen euro uit het eerste pakket voor structuurverbeteringen in de varkens- en rundveehouderij daargelaten. Interventie en private opslag leiden op de korte termijn weliswaar tot een bodem in de markt, maar op de lange termijn leidt dit vanwege de voorraadvorming echter tot een trager herstel.
Het effect van het vrijwillig maken van tijdelijke producentenafspraken om de productie te beperken, is ook beperkt. De mogelijkheid tot 15.000 euro staatssteun per bedrijf per jaar zal in Nederland niet worden benut. Dit leidt alleen tot oneerlijke concurrentie tussen boeren in de verschillende lidstaten.
Hoewel extra directe financiële steun nu enige verlichting kan bieden, biedt het structureel geen oplossing. Er is veel meer te halen door in te zetten op aanpassingen van Europese regelgeving die kostprijsverhogend werken. Zo zou voor Nederland een verruiming of afschaffing van het bureaucratische fosfaatplafond voor de dierlijke sectoren bij een volgende derogatie leiden tot minder geldverspilling aan productierechten.
Het toepassen van mineralenconcentraat als kunstmestvervanger zorgt voor lagere mestafzetkosten en voor een besparing op kunstmestaankopen. Het toepassen van evenwichtsbemesting op onze gronden helpt de bodemvruchtbaarheid op peil te houden. Zo is het mogelijk structureel goede opbrengsten van het land te halen.
Nederland is momenteel voorzitter van de Europese Unie. Een mooie gelegenheid voor ons als belangenbehartigers en Nederlandse politici om deze zaken op de agenda te zetten in Brussel. Tot slot gaan mijn gedachten uit naar de slachtoffers en nabestaanden van de terroristische aanslagen in Brussel.