Vlees

'Van welk vlees krijg ik geen kanker?', vraagt een klant, terwijl hij zich over onze vriezer vol koteletten, hamburgers en gehakt buigt. De uitdrukking op zijn gezicht laat in het midden of hij het sarcastisch of serieus bedoelt. 'Alles met mate, meneer', al wist ik eigenlijk niet goed wat die maat inhield. De man kiest voor rundergehakt. 'Doe maar een kilo. Of nee, toch maar een onsje minder.'
Dit gesprek volgde op de presentatie van een rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) waarin voor de zoveelste keer de relatie tussen ons voedingspatroon en het risico op kanker wordt beschreven. De conclusie: 'Wie veel rood en bewerkt vlees eet, heeft een verhoogde kans op darmkanker. Geadviseerd wordt niet meer dan 500 gram rund,- lams- of varkensvlees per week te eten.'
Normaal leg ik dit soort voedingsadviezen direct naast me neer. Door alle onderzoeken is er over elk bord aardappels, brood en rijst wel iets te zeggen en ik wil voorkomen dat ik apathisch naar mijn eten ga zitten staren.
Toch krabde ik dit keer achter mijn oren; ik kom namelijk best in de buurt van die 500 gram. Waar andere vrouwen gillen als ze een stuk chocola zien, kun je mij wakker maken voor een biefstuk. Hoeveel zal ik er in mijn leven wel niet verorberd hebben?
Biefstuk op m'n verjaardag, biefstuk tijdens de menstruatie. Zeven dagen achter elkaar biefstuk na een reis door Afrika. Als hoofdgerecht in een restaurant - ik kies nooit wat anders. Van het hert, het paard of de struisvogel. 't Ezeltje - ook wel liesstuk genoemd- met kerst. Doorbakken tijdens de zwangerschap, lekker 'rare' na de bevalling. Hier spreekt een liefhebber.
Als student had ik het budget niet om biefstuk te kopen. Toch zorgde ik voor een vriezer vol vlees door voor mijn verjaardag biefstuk te vragen. Als cadeau. De een verpakte het in kleurig bloemetjespapier (inclusief strik), de ander gaf een slagerszakje met inhoud. Weer eens wat anders dan een envelop.
Mijn man vindt me een beetje mannelijk vanwege mijn rodevleesobsessie. 'Je hebt je vlees al achter je kiezen, voordat ik überhaupt heb opgeschept. Je gromt er nog net niet bij. Het is echt te merken dat je in een mannengezin bent opgegroeid.'
Ik weet niet wat erger is: het rapport van de WHO of deze aantijging. Het lijkt me duidelijk, ook ik ga voor een onsje minder. Zeker nu ik de keus nog heb.