Vlees, zuivel en wol voornaamste bron van inkomsten Nieuw-Zeeland

Voor de Nieuw-Zeelandse economie is de voornaamste bron van inkomsten de export van landbouwproducten, voornamelijk vlees, zuivel en wol.
Het land telde begin dit jaar circa 12.000 melkveehouders op 4,4 miljoen inwoners. Driekwart van de melkveebedrijven en inwoners zetelt op het Noordereiland, de overige zitten op het Zuidereiland.
Verder is Nieuw-Zeeland een van de grootste exporteurs ter wereld van lams- en schapenvlees. Er zijn circa 30 miljoen schapen en enkele bedrijven houden meer dan 12.000 schapen. Zij zorgen behalve voor vlees ook voor een aantrekkende wolexport.
Dat wol inmiddels meer oplevert, zo’n 3 euro per kilo, heeft waarschijnlijk een sterke relatie met het dalend aantal schapen. Dertig jaar geleden telde het land nog 70 miljoen schapen, meer dan twee keer zoveel als nu. Elk jaar daalt de populatie met enkele procenten, vooral omdat schapenbedrijven omgezet worden in lucratievere melkveebedrijven.
De akkerbouw op het eiland in de Grote Oceaan richt zich met name op de verbouw van graan, haver, gerst, aardappelen, groenten, fruit en tabak. Deze teelten dekken de binnenlandse vraag volledig.
Door het klimaat, dat in de regio’s zorgt voor een jaarronde groei, liggen de opbrengsten van veel gewassen erg hoog. Zo ligt de opbrengst van tarwe en gerst gemiddeld op 15,64 ton per hectare en bij koolzaad op 6,3 ton.
Bijzondere producten zijn de kumara, een zoete aardappel die alleen op het Noordereiland groeit, en tamarillos, een soort vlezige tomaat. Nashis is een kruising tussen een appel en een peer.
Belangrijk voor de export zijn kiwi’s, passievruchten, appels en peren. Voor de binnenlandse markt worden sinaasappels, limoenen, kersen, pruimen en abrikozen gekweekt.