Kansen plukken

Zucht. De melkprijs is extreem laag, zonder zicht op verbetering. De melkquotering is vrijwel direct vervangen door fosfaatquotering. Varkensboeren gaan ondertussen failliet, omdat ze de stront niet kwijt kunnen. We krijgen mestverwerking, grondgebondenheid, weidegang, dierenwelzijn, grondwaterkwaliteit, biodiversiteit en carbonfootprint niet echt en op tijd geregeld. Het is telkens wachten op de overheid met haar botte bijl, of Wakker Dier met haar imagokillers. Ik ben een rasoptimist, maar soms zakt de moed me in de schoenen.
Maar wat moet je? De zon schijnt, het gras groeit en binnenkort openen we de eerste (enige echte) Koeientuin in Groenlo. Bovendien starten we volgende maand voorzichtig met onze real-life-game ‘Superboer’. Spannend hoe dat gaat lopen.
Wat al goed op stoom komt, is ons project ‘Gezonde Partners’. Twaalf veehouders en hun veeartsen hebben een deal gesloten voor het bereiken van concrete gezondheidsdoelen, inclusief resultaat-afhankelijke beloning. De eerste resultaten zijn er. Als we toestemming krijgen, starten we binnenkort ons tweede experiment met de virtuele afrastering. De eerste stap naar automatisering van beweiding.
Ook verkennen we nieuwe ideeën. Zoals ruwvoer telen in een ‘Plantlab’ met led-verlichting. Kijken of het lukt om daar 15 kilo droge stof per vierkante meter per jaar te produceren (150 ton per hectare). Met vier teeltlagen boven elkaar kun je dan op 0,5 hectare genoeg ruwvoer telen voor zestig koeien. Mogelijk interessant voor de mestverwerking.
Ook starten we samen met Grassa!, een praktijkverkenning met grasraffinage. Door een deel van het gras te raffineren, kan de boer naar verwachting de eiwitbenutting van eigen voer drastisch verbeteren. Het eiwitconcentraat vervangt dan soja bij de hoog productieve koeien. De grap is dat de vezel die overblijft dankzij een hoge verteerbaarheid qua voederwaarde overeen lijkt te komen met normaal kuilgras. Met minder voereiwit evenveel melkeiwit produceren. Da’s leuk voor de kringloopwijzer.
En tot slot kijken we naar de melk en melkverwerking zelf. Zijn er nieuwe wegen om in te spelen op de dominante voedseltrends van gezondheid en smaak? Kunnen we zelfzuivelen een boost geven? Meer waarde in plaats van meer volume tegen de laagste kostprijs. Kansen zijn er altijd. Je ziet ze pas als je ze zoekt. Plukken is vervolgens de kunst.

Carel de Vries