Veranderende wereld

Het is niet de sterkste van een ras die overleeft, noch de meest intelligente. Het is degene die zich het beste kan aanpassen, die zal overleven. Dat zegt Charles Darwin in zijn evolutietheorie. We leven in een wereld die zich voortdurend beweegt en ontwikkelt. Op allerlei terreinen veranderen zaken. Of het nu de natuur is of veranderende politieke omstandigheden; op al deze gebieden zullen wij ons aan moeten passen.
Op voordracht van het LTO-federatiebestuur mag ik meedoen in een werkgroep van jonge LTO-bestuurders, later gecorrigeerd naar ‘relatief jonge’ bestuurders. In deze werkgroep proberen we een beeld te schetsen van de veranderende wereld om ons heen. Wat betekenen deze veranderingen concreet voor onze leden en - in het verlengde daarvan - wat betekent dit voor de LTO-organisatie en dus ook voor de LLTB?
Binnen de LLTB zijn we hier als voortvloeisel van de reorganisatie volop mee aan de slag. Het betekent nogal wat om met minder mensen een organisatie neer te zetten zoals die nu is, die naar de toekomst toe staat voor haar leden. Dat vergt aanpassingsvermogen van medewerkers, bestuurders en leden, want zaken gaan nu anders dan we gewend zijn. En veranderen is niet iets wat we als mens van nature graag doen. Als alles gewoon zijn gangetje gaat, voelen we ons daar het meest comfortabel bij. Maar om te overleven, moeten we ons aanpassen.
Mooi is dan ook onze LLTB-slogan: Anders Durven Doen. Maar als je dingen anders wilt doen, moet je ook bereid zijn te veranderen. Dat vergt en andere mindset; zaken proactief oppakken en vooruitkijken. Openstaan voor nieuwe ontwikkelingen en daarin meebewegen. Als organisatie, maar ook als lid.
In 1960 riep John F. Kennedy: ‘Over tien jaar staan we op de maan.’ Frits Philips had als wens een draadloos apparaat, waarmee hij zijn tuinman kon bereiken en Mark Zuckerberg wilde zijn schoolgenoten laten weten wat hij aan het doen was. Als je je realiseert wat deze aanpassingen betekenen in onze veranderende wereld, dan had Darwin het nog niet zo slecht gezien.

Jan Veltmans,