Aanwijzen urgentiegebieden stokt

Sanne JansenIn februari heeft het Brabant Beraad afgesproken dat gemeentes het voortouw nemen in het benoemen van urgentiegebieden. Dit omdat lokaal draagvlak onmisbaar is. De deadline lag op 15 september.
Dat er op dit moment nog geen enkel urgentiegebied is aangewezen valt op, maar is voor Gedeputeerde Staten geen reden tot paniek. Ze vinden dat veel gemeentes op de goede weg zijn.
Uit de inventarisatie onder Brabantse gemeentes in de afgelopen periode blijkt dat bij de meeste gemeentes met knelpunten het opheffen van overlast door veehouderijen hoog op de agenda staat. Veel gemeentes erkennen de noodzaak en willen overlast aanpakken. Maar hiervoor hebben ze meer tijd nodig, zo blijkt uit de inventarisatie.
Het aanwijzen van urgentiegebieden is complex. Het vraagt om maatwerk, ligt maatschappelijk en politiek gevoelig en vergt daarom de nodige tijd en zorgvuldigheid.
Daar komt bij dat de term ‘urgentiegebied’ bij sommige gemeentes verkeerde associaties en misverstanden oproept, vermoedt een woordvoerder van GS. Zo zijn sommige gemeentes bezorgd dat als ze een urgentiegebied aanwijzen ze ‘iets over zich afroepen’. Niet nodig, volgens hem, want het draait vooral om het oplossen van knelpunten.
Het is de bedoeling dat gemeentes voor knelpunten verbeterplannen indienen. Een eerste stap is vaak de dialoog tussen boeren en burgers. Daarin is de rol van het Urgentieteam belangrijk. Dit team staat paraat voor gemeentes en springt bij als ze er niet zelfstandig uitkomen. Het team heeft de dialoog al bij veertig knelpunten in 22 gemeenten ondersteund.
Gisteren heeft de Commissie Transitie Stad en Platteland vergaderd over de voortgang van de aanpak van de overlast van veehouderijen in Noord-Brabant. Bij het ter perse gaan van deze Nieuwe Oogst waren de uitkomsten van dit overleg nog onbekend.