Faunabeheerplan

Elke vijf jaar moet er een nieuw Faunabeheerplan geschreven worden. Dat gebeurt door de Faunabeheereenheid waarin terreinbeheerders, jagers, particulier grondbezit en landbouw zitting hebben. Het plan is de basis waarop de provincie ontheffingen verleent om dieren die schade veroorzaken, te kunnen doden.
Daarvoor zijn veel gegevens nodig om aan te tonen dat die diersoorten ook echt schade hebben veroorzaakt in het verleden. Het concept voor het nieuwe FBE-plan, ingangsdatum 1 januari 2015, is klaar. Voor de Flora- en Faunawet, die elk dier beschermt, is het doden een uiterste middel. En als je dat als vertrekpunt neemt en tegelijk de vergoedingen voor schade geheel of gedeeltelijk intrekt, was dit een lange bevalling.
Het is eenvoudig je te verschuilen achter waarom het niet kan bij deze wet. Terwijl nu nodig is om te bedenken hoe het wel kan. Belangrijkste onderdeel zijn de ganzen. We zijn ontevreden over de vergoeding in rustgebieden, maar moeten vooruit. In het nieuwe plan zal ook nestbehandeling en vangen in de grote natuurgebieden mogelijk worden. Zelf hebben we de onderbouwing voor vangkooien voor kauwen en kraaien aangeleverd.
En daar gaat de schoen wringen. Voor die soorten is geen schadevergoeding en dus geen statistiek. De provincie heeft nu met de invoering van het behandelbedrag van 300 euro, naast het eigen risico van 250, met een faalkans bij het Faunafonds van 20 procent, een enorme drempel opgeworpen om schade te claimen en daarmee statistiek in de toekomst te leveren. Dat is zorgelijk, automatisering van schademelding en ontheffingaanvraag en -gebruik zou dat deels op kunnen vangen.
De provincie vond dat te duur. Rookwolk en postduif passen echter niet meer bij het huidig beleid.

Peter de Koeijer