Kettingreactie menselijk leed door mestgas

Kort samengevat bepleit de raad dat in het agrarisch onderwijs structureel aandacht wordt gegeven aan de gevaren van het werken met mest, er sectorbreed kennis wordt uitgewisseld over het thema en concrete werkvoorschriften in arbocatalogi worden opgenomen.

Hoewel de opslag en verwerking van mest een allesbehalve ‘sexy’ onderwerp is voor de landelijke consumentenmedia, was er veel aandacht voor. Zo wijdde Radio 1 er woensdag minstens drie reportages aan.

Omstanders

Vermoedelijk omdat ieder mens zich kan verplaatsen in de omstanders en nabestaanden die merken dat een naaste bedwelmd en onwel raakt in een mestsilo of mestkelder.

Wie is er dan niet geneigd het in doodsstrijd verkerende slachtoffer te helpen door hem achterna te springen of bij te staan? Een kettingreactie van menselijk leed is vaak het gevolg.

Buikpijn

Ieder jaar vallen er wel enkele slachtoffers. Geen mens die daar geen buikpijn van krijgt.

Hopelijk maakt het opgeheven vingertje van de onderzoeksraad enige indruk op veehouders en mestbewerkers. Hoe sympathiek de aanbevelingen ook mogen klinken; met protocollen en praatsessies van vergaderboeren gaan we deze dramatische incidenten niet voorkomen.

Continue aandacht

Met continue aandacht in de sector wellicht wel. Iedere professional die werkt met mest zal in zijn oren moeten knopen dat deze levensgevaarlijke gassen niet reukbaar, zichtbaar en voelbaar zijn, maar in ongunstige omstandigheden wel tot de dood kunnen leiden.

Als we nu ook die kettingreactie op gang kunnen brengen en die omzetten in een veiliger werkwijze, dan zijn de slachtoffers in Makkinga vorig jaar juni geen zinloze dood gestorven.

Patrick Bramer, hoofdredacteur Nieuwe Oogst